Extreem rechtse oorlogsverklaring

Anders Breivik, de dader van de aanslagen van vrijdag op de Noorse regeringsgebouwen en feestende tieners op het eiland Utoya, heeft er geen twijfel over laten bestaan waarom hij deze misdaden pleegde.

In een 1500 pagina’s tellend manifest (zie ook hier) en bijbehorende Youtube film legt hij het allemaal haarfijn uit.

Europa is in zijn ogen over genomen door “cultureel marxisten” die de “multiculturele samenleving” omarmen, waardoor het ideale Europa van de jaren ’50 uitverkocht is aan “cultureel marxistische dictators” en uiteindelijk aan de “Islamitische dictatuur”.

Breivik ziet het als zijn taak om deze vermeende ontwikkeling te keren en ziet zichzelf hierin als een kruisvaarder, die in navolging van Karel Martel in 732 en een serie andere Islam bestijders uit de Europese geschiedenis de wapens op moet nemen en een daad moet stellen.

In zijn film maakt Breivik duidelijk dat hij uit is op het ontketenen van een Europese burgeroorlog, met als doel alle macht over te nemen van de “cultureel marxistische” professoren, leraren en mediamensen door ware conservatieven, die wel weten hoe om te gaan met de uitverkopers van het westen aan de “dictatoriale Islam”.

Breivik neemt niet deel aan het politieke debat over de aard van de samenleving, de bedreigingen en wat daar aan te doen. Hij poneert een ideaal beeld uit de jaren ’50 en iedereen die het leven en de samenleving anders ziet zijn zijn tegenstanders.

Wat hij wel doet is de wapens opnemen in een “one man” show in de hoop dat er meer mannen zoals hij op zullen staan en, met de Tempeliers van de kruistochten als voorbeeld, dat zij bereidt zijn te sterven door als martelaar op te treden voor het einddoel. Het einddoel dat de “cultureel marxisten” toch nooit zullen begrijpen.

Zijn direct beoogde doelen waren in de eerste plaats de dood van de Noorse Sociaal-democratische premier door de bomaanslag en zijn tweede doel was om de Noorse Sociaal- democratische partij dodelijk te treffen in waar zij het kwetsbaarst is, de opkomende activisten en potentiele leiders die iedere zomer bijeenkomen op het idyllische eiland Utoya.

Vragen naar maatschappelijke context

Tot zover is het plaatje duidelijk. Moeilijk wordt het om vragen te beantwoorden hoe het met een `normale` Noorse man zo ver heeft kunnen komen en wat de gevolgen zullen zijn.

Een aantal vragen:

+ Wat was de sociaal- maatschappelijke context waarin Breivik leefde en opgroeide?

+ Welke rol heeft zijn religie gespeeld in het ontwikkelen van zulke radicale ideeën?

+ Waarom zijn het toch altijd mannen die nog steeds bij hun moeder wonen die dit soort radicalisering doormaken?

+ Wat is de politieke context waarin hij zulke radicale ideeën ontwikkelde?

+ In hoeverre hebben Pim Fortuyn en Geert Wilders achtige agitatie bijgedragen aan zijn radicalisering? (Zie ook NYT) (Zie ook The Guardian)

+ Geert Wilders reageerde op deze misdaden met de stelling dat het om de daden van een “ziekelijke” geest gaat, waar hij in alles tegen is. In hoeverre is dit echt zo?

+ In hoeverre meent Breivik in Noorwegen en in andere Europese landen steun te hebben voor een dergelijke actie?

+ In hoeverre zullen er daadwerkelijk elders in Europa dergelijke “ziekelijke” jonge- mannen opstaan en vergelijkbare acties ondernemen?

+ Als deze oorlogsverklaring van een enkeling gevolgd wordt door anderen, wat zal dit betekenen voor de verhoudingen in Europa?

+ Moeten politici in Europa het geval Breivik overlaten aan de Noorse justitie, of moet er op Europees niveau een signaal afgegeven worden?

+ Welk signaal zal er op Europees niveau dan moeten worden afgegeven en door wie? Door de Commissie, de regeringsleiders, door de President?

+ Moet ook de Nederlandse regering reageren op de opmerkingen over Nederland, of is het aan politici in de kamer om verklaringen af te leggen?

+ Of is het het verstandigst om deze man dood te zwijgen en geen enkele aandacht aan zijn manifest en film te besteden?

Ik vrees dat dit pas het begin is van nog veel debat, onrust en geweld. Breivik heeft de wapens opgenomen tegen een gevestigde partij, de Sociaal- Democraten. Bij velen in Europa en de Verenigde Staten komt er een rode waas voor de ogen als er sprake is van links en Sociaal- Democraten. In debat gaan willen zij niet meer.

(Zie ook artikelen overzicht NRC.nl)

Daan Diederiks


 0 

No comments yet.

Leave a Reply