Rechts wint verkiezingen

Rechts wint de verkiezingen, ondanks ongekend verlies van het CDA (-20). Links verliest. De PvdA, ondanks de opluchting, heeft 3 zetels minder in het parlement, de SP verliest er 10, D66 plust maar een schamele 7 zetels en GroenLinks valt ook tegen met maar 3 zetels winst.
In schril contrast hiermee wint de VVD 9 zetels en de PVV wint maar liefst 15 zetels.

Dit is het resultaat van een zeer oppervlakkige verkiezingscampagne.

De VVD strategie was succesvol. Rutte hield het grote campagne onderwerp op de economische crisis en de bestrijding daarvan. Een groot deel van met name de PVV kiezers dachten hier toch anders over. Zij kozen op grond van het thema immigratie en integratie. De paar opmerkingen die Wilders tijdens de tv debatten kon maken over “massa- immigratie” waren voor hen voldoende.

Rutte negeerde dit thema terecht. Gevraagd naar zijn reactie op Wilders, verwees hij telkens naar het eigen programma en weigerde hij in te gaan op de standpunten van Wilders.

Het VVD programma zat zeer solide en liberaal in elkaar. Het Centrale punt dat hij uitdroeg was dat de VVD een partij was voor mensen die iets van hun leven wilden maken. Niet voor mensen die zich afhankelijk van de staat opstellen. Dit gold ook voor mensen met een ander, lees Islamitisch, geloof.

Daarbij droeg hij de boodschap uit dat de VVD Nederland weer in “beweging” wilde krijgen. Meer eigen verantwoordelijkheid, solide financiën en minder subsidies, plus uiteraard de garantie dat de hypotheekrente bij hem in goede handen is.

Hiermee haalde hij de angel uit het hele integratie debat. Het ging niet meer over een andere cultuur, maar over de inzet voor jezelf en de samenleving. Geen inzet, dan heb je ook geen recht van spreken.

Dit werd gedekt door een afdoende program voor de bescherming van de echt hulpbehoevenden. Het hielp daarbij dat Rutte staats-secretaris van Sociale Zaken is geweest. Een rechtse, sociaal voelende libaraal. Boks daar maar eens tegen op.

Cohen stelde hier in feite alleen zijn “fatsoenlijke” samenleving tegenover. Een concept dat heel vaag is, maar dat in ieder geval de slogan “iedereen telt mee” behelsde. Ook Cohen wilde bezuinigen, maar waarop was minder duidelijk. Wat wel duidelijk was, was dat de PvdA dit in een veel lager tempo wil dan de VVD.

Het CDA van Balkenende straalde vooral uit dat hij zijn baantje niet kwijt wilde en dat hij “betrouwbaar” is. Dit uitte zich in veel grappen en grollen en opgesmukt optimisme, met een paar bokkesprongen als de roep om een coalitie met GroenLinks, maar ook weer weinig inhoud. Terecht is hij op de verkiezingsavond opgestapt als partijleider.

Onbeproken onderwerpen

Hoewel de verkiezingen terecht over de economische crisis ging, waren er tal van onderwerpen die niet aan bod kwamen. Een kleine opsomming:

  • Het klimaat en zijn kansen voor de herstructurering van de industrie.
  • De banken- en financiële crisis en de noodzaak meer zeggenschap aan Brussel over te dragen.
  • De internationale concurrentie positie en de opkomst van China.
  • De opstelling van Nederland in toekomstige “internationale concflicten” over hulpbronnen en transport routes.

Het zijn allemaal onderwerpen die de komende jaren de toekomst meer gaan bepalen dan de mate van bezuiniging door de nationale overheid. Maar geen woord hierover tijdens de campagne. Hoe kijken de partijen hier tegen aan?

Breekpunten opgelost

Tijdens de campagne waren “breekpunten” een belangrijk punt. Wilders zette zich voor een rechtse coalitie buitenspel door de AOW niet te willen aantasten en dit in te zetten als breekpunt. Daags na de verkiezingen schoof hij dit alweer opzij.

Het toont aan dat hij een rasopporunist is. Hoe zullen zijn kiezers hier tegenaan kijken? En hoe veel water door de wijn zal hij doen om maar aan de macht te komen? En hoe zal dit bij de VVD aankomen?

Het grote schaakspel gaat beginnen. Het zal zeker niet zo gaan als in Groot- Britannië, waar na een paar dagen er al een coalitie op hoofdlijnen was.

Ik vermoed dat de VVD eerst de PVV vakkundig wil uitmanoevreren, voordat er een soort “wanhopige”poging gedaan zal worden om toch een paars-plus kabinet te vormeren. Met als kans dat deze na één of twee jaar alweer knalt, er weer verkiezingen volgen, waarin het CDA weer enigzins hersteld is en de PVV minder aanhang heeft gekregen.

Maar ja, de toekomst blijft een verrassingsspel.

Daan Diederiks

 

  0 

No comments yet.

Leave a Reply