Giselle

Updated Net Print, October 20 2004

“Wat een kind… Ja, lach maar… met je blonde krullen en je wangetjes, je hoeft niet bang te zijn, ik ben een vrouw… net als je moeder, dat zie je toch? Een mevrouw, dat ben ik. Ik weet het… Je hoeft niet onzeker te kijken, zo alsof je het niet vertrouwt, ik ben het echt, Giselle, zo heet ik, netzo als in het ballet, de grote droom, dat ben ik, een droom… Heb je die gezien? Dat komt nog wel, je bent nog jong, nog pril. Maar het loopt goed af… echt waar, twijfel alsjeblieft niet, doe dat niet, het is niet goed te blijven twijfelen, op een moment moet je beslist zijn en alles zeker weten, je moet het van je schudden, zoals een natte hond, heb je dat wel eens gezien, in je korte leven, een hond die uit het water komt en dan met alles wappert en iedereen er omheen nat spattert. Heb je dat wel eens gezien? Zo’n hond, die steeds maar achter je loopt en likt alsof het z’n beroep is, alsof die niets anders kan bedenken dan je met een warm lap vlees te behagen. Zonder gene, zonder ook maar het minste gevoel voor menselijke schaamte. Zo moet je beslissen. Ik ben nu vrouw, dat merk je snel genoeg. Straks komt m’n vriend, dat zie je zo, zeker weten, die slaat z’n armen om me heen en kust me in m’n nek. Zo plotseling van achteren, zodat de rillingen over m’n rug golven. En hij zal hemels lachen omdat ik toch gekomen ben en niet meer bang ben vrouw te zijn. En hij zal niet meer vrezen, hij zal zeker weten. Hij moet zeker weten, hij ook, net als ik eerst, hij moet zeker weten, hij moet het voorstellen als een droom, als onze droom, niet zoals eens, maar anders, ja het is nu anders, het leven verlegt zich. Een nieuwe nacht, dat is het, een nieuwe slaap, een zoete, zo zoet als de krokussen… kro kus, grappig.

Vrouw zijn. Kinderen, baren, een kleine Giselle, dat was het altijd en nu kan het … zo ongeveer, ja het kan, het kan het kan, niet ongeveer, dat heb ik gehad… dat eeuwige ongeveer. Ze moeten er nog wel wat op vinden, de doctoren, maar dat komt wel, let maar op. Ze zijn slim tegenwoordig, ze kunnen bijna alles en voor mij vinden ze ook wat, let maar op. Zodat ik mij als alle vrouwen kan voelen… Eindelijk… Dan kan ik alleen beslissen, of ik het wil of dat ik het niet wil, zonder instanties, zonder intake gesprekken en evaluaties. Wat een vrijheid, over leven beslissen, er naar verlangen… verlangen, verlangen… dat doe ik genoeg, al sinds Giselle. Al sinds de tutu, die van Erica, mijn zusje, ja ik had een zusje of eigenlijk een broertje, want zusje wilde ze niet zijn. Altijd klimmen en mijn broeken, altijd stoer. En nu, nu is ze huisvrouw met een hele kudde. De een na de ander, als natuurverschijnselen kwamen ze, een soort waterval. Zusje, zusje, kijk niet naar je zusje, zoek je toch vriendjes, doe niet zo onnatuurlijk… ah, ik haatte het… Die vriendjes, die het liefst de tutu verslonden, die nooit dansten, die alleen maar boerden en blits in m’n rokken knepen… als ik danste… Jah jochie, dansen… zal ik voor je dansen, dan zul je een vrouw zien, zoals allen het zagen. De mooiste Queeny, dat was ik, altijd al… en nu… echt vrouw… vrouw… verlangen… verlangen …. Waar blijft hij nou…?”

Daan D.  0 

No comments yet.

Leave a Reply